خب عزیز دل خواهر!!الهی قربون ساده لوحی ت نشم الهی !چرا من (من نوعی دختر) برای "دوست داشته شدن "،باید از "جنس" ی یتم مایه بذارم؟!  چرا این فقط باید حق مردباشه که دوست بداره؟!!..من هم(من نوعی دختر) حق دارم ودوست دارم که دوست بدارم !..از همه مهمتر اگر حیای کاذب وشاید هم اعتماد به نفس پایین بهتون اجازه نداده بگید ،من میگم:من هم (من نوعی دختر)دلم میخواد شوهرم جوون باشه.!!

ولی هیچ وقت جواب قانع کننده ای از جانب دوستان نشنیدم!اصلا برای خودشون" حق" قائل نبودن!

بزرگتر که شدم اومدم که دانشگاه ،به امید دیدار با دختران با هوش وبه اصطلاح قشرفرهیخته،دیدم که با کمال تعجب و بدبختی ،هنوز هم میراث مادر بزرگهاشونو حفظ کردن دختران با حیای ما!(البته نه همشون بلکه اکثرشون).

درد من پیر و جوون بودن شوهره نیست درد من" اعتماد به نفس "پایین دخترای "با حیا"مونه!