ستاره صبح

...stand by

sobhdam61 — Wed, 14 May 2008 16:55:18 GMT

دلم تقریبا هیچ چیز نمیخواد!
دیگه حتی شالهای های رنگی رنگی محلی بازار هم توجهم رو /چندان/ جلب نمیکنه!
دیگه حتی دلم زندگی یکی دوماهه تو روستاهای دامنه ی سرسبز سبلان رو هم نمیخواد!
دیگه دلم حتی /چندان/ بوی محشر خاک موقع بارون نمیخواد!
دیگه حتی دلم قدم زدن تو عصرهای دل انگیز بهاری اردبیل هم نمیخواد !
دیگه دلم حتی تاب سواری تو عصرهای دل انگیز بهاری سرعین هم نمیخواد !
دیگه دلم حتی /حتی/ مسافرت هم نمیخواد!
دیگه دلم حرف زدن های گنده گنده نمیخواد !
و ایضا نوشتن های گنده گنده!
دلم حتی/حتی/ گلایه پیش خدا هم نمیخواد!
با این دلم نخواستن های موقتی احساس آرامش میکنم !
...
دلم فقط آلبالو خشکه میخواد...
دلم سکوت هم میخواد...
گوش دادن شجریان هم همینطور...
گلدوزی هم همینطور...
همین!
...

از روی بی حرفی

sobhdam61 — Fri, 18 Apr 2008 17:25:18 GMT

۱.مهمترین وظیفه روانشناسی شاید این باشه که آدمها رو نسبت به خودشون آگاه کنه.نسبت به علت افکار و رفتارشون...نکات ریز که گاهی وقتها مسائل بزرگی رو باعث میشن.
۲.دیگه بهم ثابت شده که: هر وقت بخوام کاری رو قبل از موعدش شروع کنم یا تغییری رو تو رفتار و نگرش خودم، قبل از اینکه وقتش بشه به وجود بیارم،شکست میخورم:(...ملاک و معیار این "حالا وقتشه" هم مثل همیشه "دلم" هست:"هر وقت دلم راضی بشه ". دست خودم هم نیست.شاید طبیعتم اینه...مثل طبیعت غنچه ی گل که اگه بخوای به زور بشکفیش پژمرده میشه یا اون زیبایی طبیعی "گلی" خودشو از دست میده.
۳.نتیجه میگیریم من طبیعتم خیلی گله!

چشمه ی آرزوی من

sobhdam61 — Fri, 28 Mar 2008 16:29:21 GMT

میرم سراغ کتابخونه ی کوچک خودم...کتابام یکدست نیستند.گوناگون اما حول یه محور خاص.کتابهایی که یه زمانی بر اساس نیازهام خریدمشون.چندتاشونو جمع میکنم تو بغلم تا ببرم بخونم...ورق میزنم...هنوز هم مثل سابق به اون موضوعات علاقه دارم ...هنوز هم مثل سابق چیز زیادی نمیدونم ...کتابها رو برمیگردونم سر جاشون...باز هم هنوز موقع خوندنشون نشده...حسش نیست...دلم میخواد یه زندگی عملی رو تجربه کنم...بر اساس همون دونسته های اندکم...بعد بیام سراغ کتابهام.
...
رود خانه ی دانسته های خیالی
زیر هرم بیرحم خورشید مهربان
بخار شد و بارید
از دل سنگ درآمد
شد چشمه ی تجارب واقعی
جاری و صاف و گوارا و کوچک
و نه خروشان و کف آلود
...
آنقدر صاف که سنگ ریزه های نیازش پیداست
ته نشین و سنگین

...

sobhdam61 — Tue, 25 Mar 2008 15:20:41 GMT

دلش میخواهد بروید:
مثل گلهای بهاری
که چون سلام آفتاب ببینند
تاب نیاورند زیر خاک ماندن را
...
دلش میخواهد بروید:
دیدار آفتاب
حتی برای چند روز،
تنفس در هوای آزاد
حتی برای چند دم و بازدم،
میارزد به امنیت غلط انداز زیر خاک

دوستت دارم خدا

sobhdam61 — Sat, 22 Mar 2008 15:49:32 GMT

بافتم.تموم شد.ولی نه یه شالگردن یا کلاه یا دستکش یا پلیور کاموایی!یه شااال با نخ ظریف ابریشمی.با یه عالمه گلهای ریز ،از همه ی رنگهای ملایم.چقدر سخت طول کشید!!چهار سال،پنج سال،ده سال ...شونزده سال...انگشتهای دستم خسته است و خیلی خسته.ولی دلم هنوز سرزنده است و چشمهای خسته ام بی اعتنا به همه ی خواستنی های ظاهری زندگی.چرا که اون روزهای سالهای سختی که من شالمو میبافتم هیچ کدوم از این خواستنیها به داد من نرسیدند./نتونستن به دادم برسند،کم آوردند.../انتظاری هم نداشتم و چشمهای خسته ام بی اعتنا به همه ی خواستنیهای ظاهری زندگی و فقط دوخته به چشمان خدا...اینجوری خواستنیهای ظاهری زندگی رو بدون اینکه با من تنهای من آمیخته بشن واقعا میتونم دوست بدارم. دور از ضرورت و مصلحت با کمترین حد ترس از دست دادن.
به هیچ آرزویی چنگ نیانداخته ام
چون پروانه کف دستم آرام نشسته اند
آزادند برای پریدن

تولد دوباره

sobhdam61 — Thu, 13 Mar 2008 11:01:18 GMT

از چهار فصل سال فقط روزهای آخر اسفند!

...

sobhdam61 — Sun, 02 Mar 2008 18:20:18 GMT

حس بافتن دونه هاي آخر بافتني رو دارم.

...

sobhdam61 — Sat, 02 Feb 2008 07:29:18 GMT

۱.ضد حال غریبیه که تلاش برای سخت نگرفتن زندگی ،خودش یه نوع دیگه از سختگیری رو به وجود بیاره.
۲.بازهم ضدحال عجیبیه که سعی کنی خیلی با منطق باشی و در عین حال یه نوع بی منطقی رو اعمال کنی.
۳.همین الان که دارم این پست رو مینویسم نظر دوست خوبم ژاله رو در مورد راه حل پرسیدم :به نظر اون" لازمه تعادل، تجربه یه دوره هایی از عدم تعادله". شناختن راه و چاه.البته نه همیشه.
۴.مهم اینه که به اشتباه و عدم تعادل خودت واقف باشی.انکارش نکنی.براش برنامه داشته باشی.
۵.فکر کنم بشه به یه جمع بندی هایی رسید.

توصیف یک تصویر...

sobhdam61 — Tue, 29 Jan 2008 10:25:18 GMT

دخترک:
-گیسویش تیرگی و روشنی قبل طلوع
رمزآلود
-گوشواره ی گیلاس به گوش
و غرورش :پنهان،سخت ،چون هسته گیلاس
-پیراهنی از شرم به تن
بافته از تار شعور ،پود هوس
-و غمی در چشم
که به افسونگری ساده آن ،عمق دریاچه ی معنا بخشد
-و دلی قانع،نه به اجبار:
که به جز عشق رضایت ندهد
چه به سجاده !چه بستر!

ریه هام پر میشه از زندگی

sobhdam61 — Mon, 28 Jan 2008 07:41:26 GMT

تنها نصیب و فایده ای که تو این چند روز امتحانات نصیب من شد،اون چندتا نفس خیلی عمیقی بود که صبح های سرد و پاک سرعین ،قبل طلوع آفتاب،تو مسیر خونه تا چهارراه ،خودم با خودم تنها ، کشییییییییییدم!
اگه خدا بخواد یه دونه دیگه از این نفسهای خیلی عمیق مونده.